A explicação que ele deu para a demora não satisfaz
A um jovem que estuda, se emociona demais e adia o shidduch. Sobre estudar de dois modos, conter o arrebatamento, e procurar como quem procura o que perdeu.
Depois de um intervalo bem longo, recebeu-se sua carta de 26 de Tishrei. Causa estranheza que o senhor não mencione nela como aproveitou os dias de favor do mês de Tishrei. E entenda-se que não falo apenas do senhor como pessoa particular, mas, e isso é o principal, da sua influência sobre os outros. Essa força de influir lhe foi dada pela hashgachá de Cima, e cabe ao senhor trazê-la ao descoberto e à prática. Certamente cumprirá isso na próxima ocasião.
Quanto à sua pergunta sobre quais capítulos do Tanya e de outros livros de Chassidus incluir no programa.
Certamente o senhor tem, ou achará entre anash na Terra Santa, as últimas edições do Tanya, do Torá Or, do Derech Mitzvotecha e do Shaarei Orá. Nesses livros há índice de assuntos, e nele o senhor encontrará resposta quanto aos temas sobre os quais escreve, e também quanto a temas novos, caso queira incluí-los.
Sobre o modo de estudar, entenda-se que isso depende da natureza da alma e dos talentos de cada um, e também de quanto do seu tempo é dedicado ao estudo. Por isso nisso o senhor deve consultar justamente quem está à sua volta e o conhece, expondo a eles todos esses detalhes.
Um ponto geral, igual para toda alma, é este. Tanto no nigleh quanto no nistar é preciso haver estudo de corrida e estudo de aprofundamento. Porque também o primeiro é da maior importância, para adquirir conhecimento suficientemente largo, ainda que de modo superficial.
Quanto ao que escreve, que se emociona e se arrebata, e que depois de pouco tempo aquilo passa, e isso atrapalha o seu trabalho. Ao contrário. A emoção e o arrebatamento, em si mesmos, podem ser aproveitados em santidade. E quanto a dizer que isso atrapalha a hitbonenut, entenda-se que é possível conter o arrebatamento quando se estuda com o livro aberto diante dos olhos, ou em grupo. Então as letras escritas, ou os companheiros, seguram o senhor, e não deixam que se desobrigue apenas por cima. E o principal, como em todas as coisas de santidade, é que seja de modo de yagata, pois então nos foi garantido matsata.
Entenda-se também que a explicação que o senhor dá para a demora até agora nas coisas de shidduch não me satisfaz de modo algum. É mitzvá grande segundo o Shulchan Aruch, e afeta toda a situação e a ação da pessoa, como se sabe de Chazal, kol hasharuy belo ishá, e ali se detalham várias coisas.
As razões que o senhor escreve, na esmagadora maioria dos casos, vêm justificar a falta do empenho que a coisa exige. E na expressão de Chazal, deve-se procurar como o homem que procura aquilo que perdeu.
ה'תתכד
ב"ה, ה' מ"ח, תשי"ח
ברוקלין.
שלום וברכה!
לאחרי הפסק הכי ארוך נתקבל מכתבו מכ"ו תשרי, ולפלא שאינו מזכיר בו איך ניצל ימי הרצון דחדש תשרי, ומובן שכוונתי לא רק בהנוגע אליו בעצמו כאיש פרטי, אלא והוא העיקר בהנוגע השפעתו על הרבים, אשר חונן בכח השפעה זה מההשגחה העליונה, ועליו להוציאו לגילוי ובפועל, ובטח ימלא בהזדמנות הבאה.
בשאלתו איזה פרקים בתניא ומשאר ספרי חסידות לכלול בהתכנית.
בטח יש אצלו או ימצא אצל אנ"ש שבאה"ק ת"ו הוצאות האחרונות של התניא, תורה אור דרך מצותיך, ושערי אורה, שבספרים אלו ישנו מפתח ענינים שבו ימצא מענה על הנ"ל בהנוגע להנושאים אודותם כותב, וכן בנוגע לנושאים חדשים באם ירצה לכללם בהתכנית.
במ"ש אודות דרך לימוד, מובן שזהו תלוי בתכונת נפש וכשרונות של כאו"א, וכן כמה מזמנו מוקדש ללימודים, ולכן בזה יש להתייעץ דוקא עם אלו הנמצאים בסביבתו ומכירים אותו, ויפרט לפניהם כל הפרטים הנ"ל.
ונקודה כללית השוה לכל נפש היא, שהן בנגלה והן בנסתר צ"ל לימוד למיגרס ולימוד לעיונא, כי גם הראשון חשוב הוא ביותר בכדי לרכוש ידיעות די רחבות הן בנגלה והן בנסתר עכ"פ באופן שטחי.
ובמ"ש שהוא מתרגש ומתפעל ולאחרי שעה קלה עובר זה, ובמילא מפריע לו בעבודתו, הנה אדרבה ההתרגשות וההתפעלות מצד עצמם יש לנצלם בקדושה, ובמ"ש זה מפריע להתבוננות, מובן שאפשר לרסן ההתרגשות וההתפעלות כשלומדים בפנים או בחבורה, שאז אותיות הכתב או החברים אוחזים (האלטען אפ) ואין מניחים לצאת ידי חובתו בשטחיות בלבד, והעיקר בהנ"ל וכמו בשאר עניני קדושה, שצ"ל באופן דויגעת שאז מובטחים אנו דמצאת.
מובן ג"כ שהתירוץ שלו ע"ד העכוב עד עתה בעניני שידוך אינו "משביע רצון" כלל וכלל, כיון שמצוה רבה היא ע"פ שו"ע ונוגע לכל מצב פעולות האדם, וכנודע מרז"ל כל השרוי בלא אשה וכו', ונפרטו שם כו"כ ענינים, והטעמים שכותב, הנה ברובא דרובא באים להצדיק את העדר המרץ הדרוש בענינים כאלו, ובלשון רז"ל כאדם המחזר אחר אבדתו, ופשיטא שאין בשורותי אלה כוונה להטפת מוסר אלא להעיר ולהאיר שמוכרח לעשות בענין זה הכי נשגב במרץ הכי גדול ולדייק על העיקר ולא על הטפל, שאז מצליח השי"ת שגם הטפל במציאות.
מוסג"פ העתק מכתבי כללי לר"ה העבר, שתקותי שיוכל לנצל את תוכנו בפעולותיו בכלל, ומתאים לנקודות דלעיל בפרט.
המצפה לבשו"ט.
ה'תתכד
לימוד למיגרס ולימוד לעיונא: ראה גם לעיל חי"ב אגרת ג'תתקיז, ובהנסמן בהערות שם. חי"ג ד'תקסג. חי"ד ה'קצה.