O que sobra do chinuch depois que o aluno sai para a rua
A um homem que trabalha no chinuch religioso. Se o aluno vai ceder uma parte do que recebeu, é preciso incutir nele mais do que a conta.
Foi-me agradável receber a sua carta de 25 de Adar I, na qual escreve do seu empenho no chinuch religioso dos filhos de Israel. Por certo é desnecessário lembrá-lo de que, para o aluno andar no caminho da Torá e das mitsvot quando crescer, é preciso incutir nele yirat shamayim e esmero no cumprimento das mitsvot em tal medida que, mesmo depois de sair para a rua, onde por nossas muitas averot sopram ventos que não são comuns nem desejáveis, e onde nas horas mais próximas o aluno acaba cedendo uma parte daquilo que trazia do chinuch religioso, ainda assim, mesmo depois dessa cedência, ele guarde a Torá e as mitsvot por inteiro.
E já que é preciso incutir tudo isso no aluno, entende-se qual é o degrau em que precisa estar o educador, e aquele que influi sobre o aluno. Só que a cada um que quer trabalhar no fortalecimento do judaísmo, da Torá e das mitsvot foi prometido: haba letaher mesayin oto, quem vem para purificar-se recebe ajuda. E o proveito que se tira de tudo isso não precisa de explicação.
Foi-me agradável ler na sua carta que se encontrou com gente de Chabad. Espero que não apenas os tenha encontrado, mas que também se perfume com esta Torá e com as suas orientações, a ponto de num futuro bem próximo poder dar a notícia de que não somente os encontrou, mas entrou na chevrá deles e se tornou um dos seus. E daí vem o resultado imediato, que é a influência nesse mesmo sentido também sobre o seu ambiente. Sobre isso também foi dito que não há coisa alguma que resista à vontade.
Quanto ao que escreve a respeito do estudo da Torá do Chassidus e de fixar shiurim nisso, entende-se que nisto não é possível orientar do outro lado do mar, pois a coisa depende de detalhes e de detalhes de detalhes. Cabe ao senhor conversar sobre isso com a gente de Chabad que já conhece.
Nesta oportunidade lembro-lhe de fixar horas no estudo do sefer Tanya, e também o costume antigo de Israel de dizer todo dia, depois da tefilá da manhã, o shiur mensal de Tehilim, conforme a divisão pelos dias do mês.
Com brochá de boas notícias em tudo o que ficou dito.
ו'תשמ
ב"ה, א' אד"ש, תשי"ט
ברוקלין.
מר יצחק יאיר שי'
שלום וברכה!
נעם לי לקבל מכתבו מכ"ה אד"ר, בו כותב מהשתדלותו בחינוך דתי של בני ישראל, ובודאי למותר לעוררו אשר בכדי שהתלמיד ילך בדרך התורה והמצוה לכשיגדל, צריך להחדירו יראת שמים והידור בקיום המצות במדה כזו, שגם לאחר שיצא לרחוב [אשר בעוה"ר רוחות בלתי מצויות-בלתי רצויות נושבות בו], שלפעמים הכי קרובות הרי התלמיד מוותר על חלק מהשקפתו בהיותו בחינוך הדתי, הרי גם לאחר וויתור זה ישמור התורה והמצוה במילואן, וכיון שצריך להחדיר את האמור בהתלמיד מובנת הדרגה עלי' צריך לעמוד המחנך והמשפיע על התלמיד, אלא שהובטח כל אחד הרוצה לעשות בהחזקת היהדות התורה והמצוה, הבא לטהר מסייעין אותו, ובודאי אין צריך ביאור בהמוסר השכל מכל האמור.
נעם לי לקרות במכתבו אשר נפגש עם אנשי חב"ד, ותקותי אשר לא רק נפגש אתם אלא שגם מתבשם מתורה זו והדרכותי' עד שבעתיד הקרוב יוכל לבשר שלא רק נפגש עמהם אלא שנכנס להחבורה שלהם ונעשה כאחד מהם, וע"כ התוצאה המ;63636#&ידית מזה, ההשפעה בכיוון זה ג"כ בהסביבה, וגם ע"ז נאמר, אין לך דבר העומד בפני הרצון.
במ"ש אודות לימוד תורת החסידות קביעות שיעורים בזה וכו', מובן שבזה אי אפשר להורות מעבר לים, שהרי תלוי הענין בפרטים ופרטי פרטים, ועליו להתדבר בזה עם אנשי חב"ד אשר מכירם.
בהזדמנות זו אעוררו על קביעות עתים בלימוד בספר התניא וכן על מנהג ישראל קדמון לאמר בכל יום אחר תפלת הבקר השיעור תהלים חדשי, כפי שנחלק לימי החדש.
בברכה לבשו"ט בכל האמור.
ו'תשמ
יצחק יאיר: קרית גת.