Sobre as subidas e descidas, e não falar com ninguém
A um bochur que passou o ano entre altos e baixos e não contou a ninguém. Duas coisas causam estranheza, e a segunda mais que a primeira.
Depois de um intervalo bem longo, recebeu-se sua carta de segunda-feira, na qual o senhor escreve sobre as subidas e descidas que teve ao longo do ano passado, e como isso agiu sobre o senhor, e que por várias razões não falou com ninguém a respeito.
Entenda-se que isso causa estranheza. Porque o senhor certamente estudou várias vezes o Tanya, e dali se entende, e é simples, como a coisa do desespero e o que se parece com ela é inteiramente sem fundamento. Veja lá com atenção. Por isso não vou me alongar ao escrever, de tão evidente que é a coisa. E ali o senhor encontrará também os modos de consertar, e entende-se dali igualmente que o conserto é passo a passo, e não de um salto.
E a segunda coisa também causa estranheza. Porque é conhecido o dito do Admur HaEmtzai, que quando dois judeus conversam em coisas de Torá e mitzvot, e entenda-se que isso vale tanto na linha do fazer o bem quanto na linha do afastar-se do mal, então são duas almas divinas contra uma alma natural. E o que resulta disso se entende sozinho.
E como o senhor teve o mérito de entrar para estudar na yeshivá Tomchei Temimim, pela qual os nossos Rebeim deram a alma, na sua fundação, na sua direção e no seu espírito, e palavras de tzadikim ficam de pé para sempre, é certo que a ajuda do Céu está ali em medida muito grande. Desde que o aluno também faça o que depende dele na linha do sim, e afaste as coisas que estão na linha do não. E nisso entra, como se entende, a coisa do desespero e da tristeza.
Então o êxito virá até acima do que se calcula. E o mérito do que o senhor faz, cujo ponto interior é aproximar o coração dos judeus do nosso Pai que está no Céu, aumentará esse êxito medida por medida, também no que toca ao senhor mesmo.
ה'תתטו
ב"ה, אדר"ח מ"ח, תשי"ח
ברוקלין.
שלום וברכה!
לאחרי הפסק הכי ארוך נתקבל מכתבו מיום השני, בו כותב ע"ד העליות וירידות שהיו אצלו במשך שנה העברה, ואיך שזה פעל עליו וכו' ושמכמה סיבות לא דבר עם איש עד"ז וכו'.
מובן שלפלא הנ"ל, שהרי בודאי למד כ"פ ספר תניא קדישא, אשר משם מובן וגם פשוט, איך שענין היאוש וכיו"ב מופרך לגמרי, יעוין שם באר היטב, שלכן לא אאריך בזה בכתבי לרוב פשיטות הדבר, ושם ימצא גם כן אופני תיקון, וכן מובן משם גם כן שהתקון הוא צעד אחר צעד ולא בקפיצה בפעם אחת.
וגם הענין השני הנ"ל פלא הוא, שהרי מפורסם פתגם והודעת כ"ק אדמו"ר האמצעי, אשר כששנים מבני ישראל מתדברים בעניני תורה ומצות (שמובן שכן הוא הענין הן בהקו דועשה טוב והן בהקו דסור מרע, הרי אז הם שתי נפש האלקית על נפש טבעית אחת, והפועל יוצא מובן, וכיון שזכה שנכנס ללמוד בישיבת תומכי תמימים, אשר רבותינו נשיאנו הק' מסרו נפשם על התיסדותה הנהלתה ורוחה, ודברי צדיקים קיימים לעד, בודאי אשר סייעתא דשמיא ישנה ביותר וביותר, ובלבד שגם התלמיד יעשה התלוי בו בקו החיוב וישלול את הענינים אשר בקו השלילה (ובזה כמובן ענין היאוש והעצבות וכו'), ואז תהי' ההצלחה גם למעלה מהמשוער, וזכות פעולותיו שהנקודה הפנימית בהם קירוב לבם של בני ישראל לאבינו שבשמים תרבה הצלחת הנ"ל מדה כנגד מדה גם בהנוגע אליו.
בברכה"
בשם כ"ק אדמו"ר שליט"א
מזכיר
ה'תתטו
מפורסם פתגם: ראה גם לעיל חט"ו ה'תקפא, ובהנסמן בהערות שם.